|
نميتونم ببخشمت دور شو برو نبينمت تيكه اي بودي از دلم
گنديدي و بريدمت هزار و يك رنگي بدون دروغ و نيرنگي بدون
واسه دل عاشق من بد نامي و ننگي بدون راهمو كج كردي عزيز
عشقمو رد كردي عزيز خودت ندونستي چي كردي
با ما بد كردي عزيز يادت مياد گفتم بهت اگه نميشي مرهمم
تو رو خدا زخمم نشو كه تيكه پاره است بدنم تو عين ناباوريها
تو هم شدي يه زخم نو هيچ نميخوام مثل تو شم
از جلوي چشام برو راهمو كج كردي عزيز عشقمو رد كردي عزيز
خودت ندونستي چي كردي با ما بد كردي عزيز
راهمو كج كردي عزيز عشقمو رد كردي عزيز خودت ندونستي چي كردي
با ما بد كردي عزيز
گر بشوم ماهو زمین بیشتر از انی که منننننننم.
من نه چنانم که تویی تو نه چنانی که منم
من نه برانم که تویی تو نه برانی که منم
تو همه در خون منی قبله گردون منی
گر بشوم ماهو زمین بیشتر از انی که منم
همچونسیم پا بپا تا گذرم زهر کجا
انقدر اهسته روم تا تو بدانی که منم
چون شنوی بوی مرا از گلو باغو روشنی
همچونسیم تن خود جایی کشانی که منم
تو همه در خون منی قبله گردون منی
گر بشوم ماهو زمین بیشتر از انی که منم
مستیو من مست زتو سهوو خطا جست زتو
اون تن الوده به می جایی رسانیکه منم
اون همه درد بیکسی عاشقیو بولهوسی
دم نزنم دم نزنم بسته زبانیکه منم
تو همه در خون منی قبله گردون منی
گر بشوم ماهو زمین بیشتر از انی که منم
با خودت همدست شویباده خوری مست شوی
غافل از این اسکلتو روحو روانیکه منم
وقت اذان چو میرسد بوی تو و صدایتو
میشکند میشکند تابو توانیکه منم
تو همه در خون منی قبله گردون منی
گر بشوم ماهو زمین بیشتر از انی که منم
من نه چنانم که تویی تو نه چنانی که منم
من نه برانم که تویی تو نه برانی که منم
تو همه در خون منی قبله گردون منی
گر بشوم ماهو زمین بیشتر از انی که منم
تو همه در خون منی قبله گردون منی
یکی بود یکی نبود . زیر گنبد کبود یه جوون خسته بود .
که دلش شکسته بودمثل بارون بهار . زار و زار گریه میکرد
گاهی دست خستشو . بسوی خدا میکردکی خدای مهربون .
خالق هفت آسمون اونو بی وفا مکن . از منش جدا نکن
دست خستمو بگیر . تو منو رها نکنبگو آخه تا به کی باید
بشینم سر راشبشینم تا او بیاد که بشنوم صدای پاش
مگه او نمیدونه . که دلم پریشونهنمیاد که از چشام .
غم عشقو بخونهکلاغا از آسمون میرن بسوی لونشون
دسته های چلچله میرن به آشیونشونولی من بدون او .
چی بگم کجا برم با یه قلب پر امید . هنوزم منتظرم
دلتنگ نگاتم اسیر خندهاتم
می دونم که می دونی عمریه غرق هواتم
من لبریز عشقم پرم از تو رو خواستن
کاش بدونی من دیوونه ی سادگی هاتم
مثل پروانه ها دورت می گردم
بزار دستاتو توی دستای سردم
من صداقتو با تو شناختم
عشق تو رو بردم و دل خودم رو باختم
هر جا که میرم مهربونی هات پیش رومه
کاش باورم کنی که بودن تو آبرومه
روز و شب میان میرن تو نیستی توی خونه
دیگه نفس کشیدنم بی عشق تو حرومه
هر جا که میرم مهربونی هات پیش رومه
کاش باورم کنی که بودن تو آبرومه
روز و شب میان میرن تو نیستی توی خونه
دیگه نفس کشیدنم بی عشق تو حرومه
حرومه ... حرومه ... حرومه
|
